خدایا دلخوشم که در پناه تو هستیم! همین !

 

فرشته ی مهربانم مادر....

آرزویم این است که نه یک روز،  تمااام روزهای سال به نام مقدس تو باشد

و نه تنها  به نام ،  بل  به یاد تو

مرا به خاطر همه ی کوتاهی هایم ببخش!

وتو ،

مرد محبوبم....

امروز رابرایم مقدس تر کردی وقتی  چشمهای مهربانت  سپاس  گفتند روزهای با هم بودنمان را ...

 و برای فرصت  خریدی که برای خود نداری و برای من با مهربانی  گذاشتی ..

 و تو ،

کوچک ۱۵ ماه ی من  ....!

 دیشب صدای مجری رادیو هفت  در خانه پیچیده بود :  مادرم توان آن نیست که تو را  برای همه چیز سپاس گویم  فقط به خاطر آن ۹ ماه که سختی حضورم را پذیرفتی سپاس  ...

چشمهای من بارانی شده بود 

 تو، دوان دوان آمدی و مرا بوسیدی.............!

خدایا....

برای اینهمه زیبایی شکر...........

 

 

 

 

مونای نازنینم... مادر روزهای سخت امتحان ......!

 صدای گریه ی معصومت بند بند وجودم را لرزاند و من ...

 بهت زده از اینهمه صبوری  .....

برای قلب  نازنین کودکت،  جز دعا ... جز دعا... هیچ ندارم .

 

آدم هاي ساده را دوست دارم!
همان ها كه بدي هيچ كس را باور ندارند!
همان ها كه براي... همه لبخند دارند!
همان ها كه هميشه هستند، براي همه هستند!
آدم هاي ساده را بايد مثل يك تابلوي نقاشي ساعت ها تماشا كرد؛
عمرشان كوتاه است!!
آدم هاي ساده را دوست دارم!
بوي ناب “ آدم ” مي دهند

 

مرد کوچکم!

روزهای ۱۵ ماهگی تو با فصل بهار و زیبایی طبیعت همراه شده...

و دیروز قشنگ ترین و ناب ترین تجربه ی مادری را داشتم

برای اولین بار با تو عزیز دلم... در کوچه های بهاری قدم زدیم ... من و تو .......

و خدا میداند تا چه اندازه عاشقانه بود وقتی دستهای کوچک ات پناه دستانم شد....

 

مهربانی را آموخته ای جان مادر.....!

کودکان را در آغوش میگیری و نگاهشان میکنی

خدایا...

قادر نیستم شکر این همه نعمت  را به زبان آورم...

  دوست داشتنی من!

.

. 

 برای این همه زیبایی شکر..........

 

 

نه این که حرفی نباشد‌!

اما باز هم دست با دل، همراه نمی‌شود و دلش نمی‌خواهد بنویسد؛

مثل حالا که دل، دلش می‌خواست درباره ی تو بنویسم اما دست، دلش می‌خواهد تو هم چنان در دل، پنهان بمانی. 

مانده‌ام میان این دل و دست!

 منتظری تا  همه از خوردن اولین قاشق غذایت  شگفت زده بشن

 و تو در حالی که ذوق مرگ شده ای  آروم بگی : نوش جان!

این یه انتظاره تمام نشدنی  ست  که فقط باید زن باشی تا بفهمی

ساعتها کنار اجاق گاز ماندن  به امید  پختن یه غذای خوشحال کننده

  اونم با وجود یه فسقلی که پاهاتو محکم  گرفته و  ازت میخواد  برای صدمین بار

جوجه طلایی اش رو کوک کنی ،

هیچ توجیهی نداره جز عشق!

 

تمام انرژیمو  تو صدام جمع میکنم و  با اشتیاق بهش زنگ میزنم

گوشیو که بر میداره بغض صداشو میشنوم .... 

 باز دست و پام میلرزه ـــ ـــــ ـــــ ـــــ چی شده  همه چیزم  ؟

و از آن  پس فقط سکوت من و فقط گریه ی او ....... 

گوشیو که  قطع میکنم ...مهمانها زنگ میزنند برای  ناراحت بودن وقت ندارم!

 با سرعت صورتم را می شویم

چشمانم  اما........، تمنای باریدن  دارند!

امشب ،  با این همه دررررد  شاد ترین میزبان خانه ام بودم!

 

صدای موبایلم بلند شد، قایمکی گوشی رو برداشتم تا نبینی و تلاش نکنی که از دستم بگیری و ادای منو موقع حرف زدن در بیاری، اس ام اس از یک دوست بود:
   " زن بودن کار مشکلی است؛
     مجبوری:
     مانند یک بانو رفتار کنی؛
     همانند یک مرد کار کنی؛
     شبیه یک دختر نوجوان به نظر برسی؛
     و مثل یک خانم مسن، فکر کنی!"

وقتی از ماشین  پیاده می  شد ازش پرسیدم از کی رانندگی میکنی ؟ دست فرمونت خیلی خوبه!

گفت از ۵ سال  پیش که بابام  بهم  ماشین هدیه داد  و  من باهاش دانشگاه میرفتم  ...

 

خیلی عادی حرف میزد تو لحن صداش نه فخر بود نه غرور من اما...

تمااااام سالهای سخخخخخخخخخخخخخخت دانشجویی برایم دوره شد

۵ صبح فقط صدای سگ بود و سوپر و سرباز.....

 و من  لرزان و ترسان زیر پل عابر در انتظار اتوبوس!

و گاه دیرم  میشد و به ناچار  مینی بوس   و ازدحام  کارگران بیل به دست!

مابقی اش همه نقطه چین است...!

 هیچ وقت دلم برای اون روزها تنگ نشد...

هیچ وقت نفهمیدم چرا بعضی ها تمام دوره ی زندگی شون با پر قو نوازش میشوند!!!

هیچ وقت  تفاوت خیییییییییلی چیزها رو نفهمیدم.

 

 

 

 

با صدای زنگ تلفن بیدار میشم معلم ام  با صدای شاکی از مشکلات  کلاس گله میکند

و بعد از آن روز پر التهاب من  شروع میشد

و تا ظهر،  تماس... تماس... تمااااااااااااااااااااااااااااااااااااااس..........

 

سرم تیر میکشد از این همه فشار..............

از زیر میز چیزی به پایم  میخورد با عجله  نگاه میکنم 

لبخند دلنشین تو را میبینم کوچک بی نظیر من! 

 که فارغ از همه چیز پستانک ات را به طرف من  تعارف میکنی و میگویی " بگیر"

در آغوشت میگیرم و با تمام وجووووووووووووووووووود لمست میکنم 

 غرق بوسه ات میکنم و تمام خستگی هایم پر میکشد  .....

  

 

یادم هست همه خواب بودند و من محو تماشای فیلم.... از چهره ی آرام مرد هیچی نمی خواندی ... نمی توانستی بفهمی مرد آرام است یا خشمگین ... دیالوگ هایش را دوست داشتم .. مخصوصا وقتی گفت موسیقی لازم است برای فراموش کردن.... برای فراموش کردن اینکه یک جاهایی هست در دنیا که از سنگ ساخته  نشدند یک چیزی هست درون تو که آنها نمی توانند بهش برسند یا لمسش کنند... مال توست... پرسیدند درباره ی چی صحبت میکنی ... و مرد با لبخند گفت امید...

و مرد می رود طوری که انگار هرگز نبوده .... هیچ ردی ........  هیچ اثری....

..   

.

.

وقتی فیلم تمام شد هی در آیینه نگاه میکردم ... هی میخواستم لبخندی شبیه لبخندش بزنم  و بگویم امید.... امیدی که درون من است و کسی نمیتواند از من بگیرد.....

 

از سردرد دیشبم می پرسی...

از سرماخوردگی متین...

من اما مبهوت انگشتان پاهای ات............................................

اشکام بی اختیار می ریزه رو اون زخمای سیاه

قرصاتو خوردی مامان؟

 جورابت و میپوشی و مثل همیشه محکم میگی:   خیلی بهترم....!!!

 

 

ادامه مطلب...

کوچک بی مثال من!

هنوز سپیدی و بی ریائی از ناز چشمانت می بارد.....

 

 امشب خدا مرا بوسید... 

مرا یادش آورد...

.

.

.

اشک هایم را پاک کرد ....

جای بوسه اش  هنوز روی گونه های من است......

حس عجیبی دارم ...

دستم میلرزد

و اشکــ ـ  شکر  ،   که گویای همه چیز است .....

  خدایا ممنون از تو  برای  مادر شدنم .... عاشق تر شدنم و برای همه  چیز ....

مرد یک ساله ی من!

انگار همین دیروز بود  که خبر حضورت را لای پاکتی از گل به پدرت هدیه دادم 

 از تکانهایت مینوشتم،  از تنگی نفسهایم،

 از کندی حرکاتم و از حال آن روزهایم که خدایم  بهتر میداند..!.

و حال  دیگر  هیچ شباهتی به آن دانه ی سیب نداری !

 سعی می کنی با قدمهای لرزانت ایستادن را تجربه کنی و من با هر تلاشت , موجی از شادی و عشق وصف ناپذیری را تجربه می کنم و امید به زندگی را بیش از پیش در سر می پرورانم.

"ماما" گفتن تو ,برایم قشنگ ترین نغمه ایست که تا کنون شنیده ام و اون نگاه پر مهرت که همیشه خنده ای در آن نهفته است زیباترین نگاه پرمفهوم برای من!

وقتی دستانت را باز می کنی و آغوش مرا طلب می کنی بیش از پیش نیاز خودم  را به تو  احساس می کنم و برای در آغوش کشیدنت بالی برای پرواز طلب می کنم.

عشق به تو چیزی نیست که در کلمات بگنجد , یا قابل  تصویر کشیدن باشد ولی این را می دانم با هر نگاهی که به تو می کنم هزاران بار شور و هیجان عشق تازه ای را تجربه می کنم.

 

 امشب شب تولد توست!

شبی که ستاره ای به آسمان زندگیت افزوده می شود,

کاش می توانستم آسمان شهر را به افتخارت ستاره بارون کنم,

کاش می توانستم ماه را میهمان امشبت کنم,

هرچه عشق است به پایت بریزم ,هر چه غم است از زندگیت پاک کنم و هرچه زشتی است از روزگارت محو!

امشب شب تولد توست!

هدیه ات تمامی ستاره های آسمان....

تمامی گلهای روی زمین

و     

تمامی قلبم... روحم... وجودم!

 

نگاهت را قاب می گیرم در پس آن لبخند ,که به من شور مضاعف زندگی می بخشد.

.

.

دردونه ام تولدت مبارک ...

 

چه عیبی دارد
بگذار من حوّا باشم
با سیبی که نمی دانم در دست های من است یا چشم های تو
از سُرسُره ی زمان بالا برویم
و از قله ی بهشت روی زمین سُر بخوریم
من زن بشوم
تو مرد
من نازبانو
تو نیاز

دست هایمان پُر باشد از سوغات
لب هایمان از سکوت
بیا این بار تنها عشق بیاوریم از بهشت
نه من از سیب گازخورده چیزی بگویم
نه تو از چشمک یک فرشته
بیا رازداری کنیم این بار

چه عیبی دارد
بگذار من حوّا باشم، تو آدم
من لالایی های عاشقانه بخوانم
تو گهواره ی دنیا را آرام تکان دهی...

**

سمانه  نوشت:سیب نگاهت را به من هدیه کن تا به بهشت باز گردیم.

 

محله ی کودکی ام را دوست دارم

بوی دویدن هایم را میدهد

بوی معصومیت از دست رفته ام را ...

و از آن امام زاده ،که برایم فقط چند تصویر به یاد مانده و چند حس

شوق دویدن دور حوض حیاط با چادر نماز سفید گل گلی

لذت  زل زدن  به چراغ های سقف

چنگ زدن به ضریح و دزدکی نگا کردن به چشمای خیس !

 

متین ام....

وقتی تمام قد روبروی ضریح ایستادی تصویر مبهمی از کودکی ام به یاد آمد و اشک ،

شوق تکرار اینهمه زیبایی ست....

متین خواستنی من...

تو به سرعت در حال  رشد هستی  و من شگفت زده ی این همه زیبایی ...

 عزیزکم!

شکافته شدن لثه ات درد شیرینی است برای بزرگ تر  شدن

و من از  شوق این لحظه بارها گریستم

.

.

.

.

جوانه زدن اولین دندانت مبارک...

جودي! كاملا با تو موافق هستم كه عده اي از مردم هرگز زندگي نمي كنند و زندگي را يك مسابقه دو مي دانند و مي خواهند هرچه زودتر به هدفي كه درافق دوردست است دست يابند و متوجه نمي شوند كه آن قدرخسته شده اند كه شايد نتوانند به مقصد برسند و اگرهم برسند ناگهان خود را در پايان خط مي بينند.

درحالي كه نه به مسير توجه داشته اند و نه لذتي از آن برده اند. دير يا زود آدم پير و خسته مي شود درحالي كه از اطراف خود غافل بوده است. آن وقت ديگر رسيدن به آرزوها و اهداف هم برايش بي تفاوت مي شود و فقط او مي ماند و يك خستگي بي لذت و فرصت وزماني كه ازدست رفته و به دست نخواهد آمد. ...
جودي عزيزم! درست است، ما به اندازه خاطرات خوشي كه از ديگران داريم آنها را دوست داريم و به آنها وابسته مي شويم.
هرچه خاطرات خوشمان از شخصي بيشتر باشد علاقه و وابستگي ما بيشتر مي شود. پس هركسي را بيشتر دوست داريم و مي خواهيم كه بيشتر دوستمان بدارد بايد برايش خاطرات خوش زيادي بسازيم تا بتوانيم دردلش ثبت شويم.


دوستدارتو : بابالنگ دراز

 

 

وقتی در  چشمهای شاد و ... قشنگ و....  جستجوگرت نگاه میکنم،

 شک نمیکنم که تو هم داری  از زندگیت لذت میبری

متین من ..... متین من.... متین من....!!!

 دوست ندارم پسر خارق العاده ای باشی.به شدت دوست دارم خییلی معمولی باشی با چشمایی که از شوق زندگی برق میزند

 معنای  درررد را بفهمی...

اطرافت را ببینی....

فقط به ماشینهای شاسی بلند نگی ماشین! به داشته های دیگران احترام بگذاری! عزت نفس داشته باشی  و قدر داشته های خودت را بدانی.

 مرد کوچک ام ....

هیییییییییچوقت با آدمهای مغرور دوست نشو و کسی را تحقیر نکن !

 هجرت  رابلد باش! 

.

.

 

 لذت تغییر را حس کن!

جستجوگر باش !

مثل این روزها که همه چیز برایت لذت کشف دارد  ....

 

 

روبروی بستنی فروشی کنار پیاده رو نشسته ایم

صدای زنی توجهم را جلب میکند با صدای بلند به شوهرش میگوید : آن بچه ای را که در ماشین نشسته است  نگاه کن چقدر گیج و مواجی است! حال نفس کشیدن هم ندارد...!!!

  شوهرش با خنده میگوید :بیچاره مریضه  !

و  پسرشان به کودکی که در ماشین نشسته است نگاه میکند و ثبت میکند آموخته هایش را ...

صدای زنی از همان ماشین بلند میشود: برای عرشیا بستنی نخر خوابش برد..!

و من به عرشیا فکر میکنم که فقط خوابش می آمده ، نه مریض بوده  .... و نه دیوانه!

به سطحی بودن قضاوتهایمان....

به چشمهای جستجوگر کودکانمان...

و به بستنی آب شده در دستم!!!

با تو از حرفهایی میگویم که تنها از جنس توست...

تویی که نا گفته هایم را میفهمی  ...

سکوتم را میفهمی..

سه نقطه هایم را میفهمی....!

هیچ راه حلی نداری اما خوب میفهمی... خوب گوش میدهی.... خوب حس میکنی

در لابه لای حرفهایت از این ۱۵ سال میگویی

از قرص هایی که با خوردنش شبها کابوس میبینی

از تلخی همیشگی دهانت...

و...

دوباره میخندی و من خدا را شکر میکنم که  از پشت تلفن اشک های بی صدایم پیدا نیست! 

بغض خفه ام میکند از این همه صبوری تو....

با  همه ی این درد ها اما ، ... شانه هایت  همیشه برایم خالی است

و عجیب است که همیشه میخندی....

و فقط خدا میداند از دلت.................

دمدمای سحره.......

سجاده ام را پهن میکنم......

اینجا عمق تنهایی است..............................

بغضم می ترکد،

خدایا : چنان گفتمت اما...

چنان خواستمت اما...

.

.

شیطان به دور سجاده ام طواف میکند

گریه ام میگیرد

صدای گریه ام سنگ میشود به سویش

صدای اذان بلند میشود

الله اکبر  ............ الله اکبر.........

یادم می آید

خدا بزرگ است           خدا بزرگ است                      خدا بزرگ است

و دیگر هیچ...!

برایم دلیل می‌آورد

فلسفه می چیند

نیمه های خالی لیوان را تند و تند ردیف می کند

حرف می‌زند

میداند متقاعد نمی‌شوم

اما

نمی‌دانم چرا باز هم این‌ها را می‌گوید و بیشتر عصبی ام می‌کند

اما اینبار

برخلاف همیشه

حرف نمی‌زنم

هیچ نمی‌گویم

مثل گذشته تلاش نمی‌کنم تا بگویم،غیر این چیزایی که میگی چیزای دیگه ای هم هست،

به خودم فشار نمی آورم...فریاد نمیزنم...

حتی بغضم را هم میخورم....قورت میدهم

فقط از پنجره به بیرون نگاه می‌کنم

و به شامی که خوردم فکر میکنم...

به بچه گربه های همسایه  ...

به رژ لبی که خریدم ...

به  مسافرتی که در پیش است ...

به.

.

.

.

حرف‌هایش تمام  می شود....

و من زیر لب دعایش میکنم!

متین  ام....

 این روزها  اولین بیماری عمر هشت ماهه ات را تجربه میکنی

نا آرام شده ای و در هراس سوزنی دیگر ناگهان جیغ میکشی!

شبها وحشت زده در آغوشم میگیری 

 ودر آرامشی تقسیم نشدنی به خواب میروی ....

 دستهایم  کم کم  بی حس میشود  و چشمهایم سنگین...!

به زمین میگذارمت تا قدری بخوابم ،

بی تاب میشوی ... می لرزی ... می ترسی....

و من دوباره در آغوش ات میگیرم تا در آرامشی امن بخواب فرو روی

دستهایم باز بی حس میشود اما...

آرامشت را دوست دارم...

.

.

.

بخواب آرام جانم.....

 

من هرگز نخواستم که از عشق افسانه ای بیافرینم

باور کن!

من میخواستم که با دوست داشتن زندگی کنم ـ کودکانه و ساده و روستایی.

من از دوست داشتن فقط لحظه ها را میخواستم

آن لحظه هایی که تو را به نام می نامیدم.

من از دوست داشتن تنها یک لیوان آب خنک در گرمای تابستان می خواستم.

من هرگز نمیخواستم از عشق برجی بیافرینم،مه آلود و غمناک با پنجره های مسدود و تاریک.

دوست داشتن را چون ساده ترین جامه ی کامل عید کودکان می شناختم.

باور کن!

...

نادر ابراهیمی